Joep's Blog:

Mech: donderdag 14 maart 2011

mrt 10

Geplaatst door:
donderdag 10 maart 2011 18:37  RssIcon

Lieve mensen,

Gisteren heb ik de moed gevonden om, na een eerder bezoek op vrijdag 25 februari, opnieuw naar de onheilsplek bij Hedel te gaan. Tijdens de eerste liefdesdagen met Joep heb ik hem van een van mijn verre reizen een klein Azteken-fluitje uit Mexico cadeau gegeven. Hij noemde het gniffelend een ‘lokfluitje voor terreinfietsers’ (Joep is dol op fietsen). Dat fluitje vond ik deze week, door een zee van tranen, naast zijn bed terug. Het bracht mooie herinneringen aan ons boven.

Ik ben gisteren met het fluitje en fluittonen op pad gegaan naar de Maas om mijn geliefde te vinden. Gevonden heb ik hem niet, maar ik heb wel gevoeld dat het daar, waar hij is, vredig is. Dat er rust is, dat het goed is zo.

Ik heb van die plek aan het water een pril takje levensbloesem meegenomen en het naast het bloesemtakje gezet dat ik gekregen heb toen mijn zus onlangs overleed. Twee takken, beide eigenwijs en krachtig naast elkaar.

Met wijd open armen ontving Joep mij in de zomer van 2009 in zijn leven. Dit voelde zo warm, zo welkom. Ik hield van Joep direct vanaf het prille begin. Geen garantie voor een makkelijke weg, maar de weg die we samen kozen was er een van de toekomst. We zagen of spraken elkaar bijna elke dag. We spraken over samenwonen en een gedeelde toekomst, soms enigszins aftastend, maar in ons hart al vanaf het eerste uur. En nu is hij, zo pats-boem, zomaar op een onbewaakt ogenblik uit mijn leven verdwenen. Ik had willen weten dat het onbewaakte ogenblik eigenlijk bewaakt had moeten zijn om dit vreselijke ongeluk te kunnen voorkomen.

Het is een hartverscheurend, een bijna niet te overzien en onvoorstelbaar verdriet. Ik ben daarin opgevangen, in de armen van ontzettend lieve vrienden en de warme familie van Joep. Door mijn tranen heen heb ik juweeltjes van momenten met eenieder samen gezien en gevoeld, maar ook de identiteitsvragen van Joep – ‘wie ben ik zonder camera?’ – hierin beantwoord gezien. Elk uur was een dag aan emoties. Het hebben me meer geleerd over de kracht in mezelf, de mensen om me heen en het leven zelf. Ik mis mijn lief dag en nacht, kan nog niet half beseffen hoeveel pijn er nog gaat komen.

Er is nog een weg te gaan, maar het begin is er. Het staat hier voor me, in de vorm van twee prille bloesemtakken, levenskracht en rust in mezelf. Stap voor stap herzie ik de toekomst en richt ik me op dat wat er wel is, in het hier en nu. Het echte afscheid zal nog even op zich laten wachten. Joep komt terug als de natuur er klaar voor is. Dat is mijn zekerheid.

Grote dank voor alle troost die ik tot nu toe heb ontvangen in oprechte woorden, blikken en daden. Het helpt me enorm om de meest surrealistische en meest moeilijke tijd van mijn leven door te komen. En dit blijft me helpen.

Mech,
Joeps lief

Labels:
Categorieën:

36 opmerkingen tot heden...


Joep zei tegen mij toen hij jou had leren kennen : de liefde heeft mij gevonden.
Ik lees je getuigenis en ik weet dat het waar is .

Door Dominique op   donderdag 10 maart 2011 17:50

mooi..

Door Marcus peters op   donderdag 10 maart 2011 17:58

Mech, ik zag Joep en jou slechts 1x samen. Jij kwam binnen en hij keek trots naar me: 'mijn lief'.
Wat schrijf je toch liefdevol over 'm. Ik mis 'm. Ook.

Door Erik van der Burgt op   donderdag 10 maart 2011 18:23

Dagelijks check ik dit blog. Keer op keer wil ik wat schrijven. Maar elke keer haal ik het weer weg. Ook nu weer. Omdat ik zo onder de indruk ben van de berichten dat ik eigenlijk liever stil wil zijn. Dank voor jullie updates. Maar meer dan al...sterkte.

Door Arnold Reyneveld op   donderdag 10 maart 2011 18:27

en als een klein meisje kijk ik trots op naar mijn grote zus,
x

Door jelleke op   donderdag 10 maart 2011 19:11

Lieve, lieve Mech,
Elke dag sinds het nieuws kijk ik op dit blog en hoop dat er een eind komt aan deze onzekerheid. Wat je schrijft over jouw zekerheid dat hij terugkomt op het moment dat de natuur er klaar voor is raakt me diep. Jouw liefde voor hem helpt dat je deze dagen doorkomt en juist nu voel je de oerkracht die je nodig hebt om het leven het hoofd te bieden. Het is fijn om je morgen te zien.

Door danielle stijntjes op   donderdag 10 maart 2011 19:40

Wat mooi, hartverscheurend en onwerkelijk tegelijk... Ik kan het nog steeds niet bevatten. Ik weet nog dat Joep straalde van geluk toen jullie net samen waren. Ik wens jou, Daniel en Joep's familie en vrienden heel veel liefde en troost toe. Met elkaar en met alles wat er is.

Door Brigitte de Swart op   donderdag 10 maart 2011 19:48

Mech, ik - wij, ook Jan - wens je alle kracht die je nog nodig zult hebben. Joep liet ons met onverholen trots een foto van je zien: dit is mijn lief. Je bent het en zult het altijd zijn.

Door Saskia Tegenbosch op   donderdag 10 maart 2011 19:51

Wat moeilijk om iets over zo'n grote emotie te schrijven. Wil toch iets achterlaten. Ik hoop dat àlle gedachten van iedereen een klein beetje helpen en je in ieder geval niet geheel alleen laten voelen. Wat krijg jij het voor je kiezen, zeg! Fijn om je morgen te zien.

Door Marjolein Willekens op   donderdag 10 maart 2011 21:11

Wat eem kracht en wat een troost zit er in jullie blog berichten. Ik blijf ze trouw volgen. Anderhalf jaar geleden heb ik Joep In Rwanda en Kenia behoorlijk goed leren kennen. Hij stuurde dagelijks sms-jes naar zijn geliefde vriendin en zoon, Mech en Daniël. Vrijwel direct kwam er dan telkens antwoord terug. Wat moet het zwaar zijn om nu al 2 weken geen berichtjes meer te ontvangen van Joep... Heel veel sterkte samen.

Door Luc van Nieuwburg op   donderdag 10 maart 2011 22:11

Mech en alle dierbaren van Joep,

Het verontrustende bericht had mij snel bereikt. Op deze blog werd ik pas vandaag geattendeerd.
Mech en alle naasten, het lichtpuntje in deze donkere tunnel is de steun, de liefde en de warmte die je met elkaar ervaart.
Hou deze warmte vast en laat nog meer warmte toe en laat vooral ook je verdriet stromen.
Heel veel sterkte!



Door Sylvy op   donderdag 10 maart 2011 22:50

Mech en alle dierbaren van Joep,

Het verontrustende bericht had mij snel bereikt. Op deze blog werd ik pas vandaag geattendeerd.
Mech en alle naasten, het lichtpuntje in deze donkere tunnel is de steun, de liefde en de warmte die je met elkaar ervaart.
Hou deze warmte vast en laat nog meer warmte toe en laat vooral ook je verdriet stromen.
Heel veel sterkte!



Door Sylvy van Bochove op   donderdag 10 maart 2011 22:50

Ik kan alleen maar zeggen dat er geen dag voorbij gaat zonder hoop op een goed bericht. Je klikt de mail aan, leest Twitter.. tegen beter weten in misschien verwacht je een positief bericht. .
Met een brok in mijn keel lees ik Mech haar woorden.
Je proeft daaruit de pure liefde voor Joep. Geluk uit de kern. Hou dat vast.

Door eric brinkhorst op   donderdag 10 maart 2011 23:23

Hallo Mech,
Je kent mij niet en ik ken jou ook niet echt. Maar Joep heeft wel een paar keer over je verteld. Over hoe mooi je bent, over hoe gelukkig hij met je was, over hoe geweldig het is om weer verliefd te kunnen zijn. Ik heb jullie vorig jaar even in een flits samen gezien in de Palm. Ik was erg nieuwsgierig naar jou - wie was toch die vrouw waar Joep helemaal hotel de botel van was? - Ik vond je prachtig en dat zei ik ook tegen Joep. " Ja he?" zei hij trots...
Voor mij niet voor te stellen hoeveel pijn jouw hart nu moet lijden......maar ik wilde je dit toch even schrijven. Sterkte en liefs. Natasja

Door Natasja op   donderdag 10 maart 2011 23:32

Beste Mech,

De vraag die blijft is 'waarom' en het beroerde is dat je daar nooit antwoord op zult krijgen. Het dal is diep en mistig, maar de mist zal langzaam optrekken en dan kun je opkrabbelen. Dat voelt, weet ik helaas, als opnieuw leren lopen. Dat gaat stap voor stap, maar er komt een moment dat je weer loopt. Ik hoop dat jij en de jouwen binnenkort afscheid kunnen nemen Joep. De liefde ebt nooit weg. Velen leven met je mee.

Door Bertjan op   vrijdag 11 maart 2011 0:11

Hoi Mech,

Ja..zo já...Je woorden raken diep.

Voel je de kleuren van de wind?

Veeeeeeeeeeel sterkte en liefs

Door Lidwien van Noorden op   vrijdag 11 maart 2011 1:11

Lieve Mech;

Zoveel kracht en liefde komen over in je woorden..
It's raining here today -one of those very 'Dutch' days that I sometimes miss but mostly not. I thought of Joep, whom I have never met but wished I had. My thoughts turn to you often; I wonder how I might morph those into something tangible and meaningful. For now just know that your caring circle is wide.
Liefs - ook van Roy

Door Maaike Asselbergs (Canada) op   vrijdag 11 maart 2011 4:53

Hallo Mech,
we kennen elkaar niet (echt), we hebben elkaar weleens gesproken in de Verkadefabriek en op een verjaardagsfeestje van Madeleine (Matzer). Omdat ik veel aan jou en jullie denk, wil ik je dit bericht toch sturen.
Toen jullie net samen waren hadden we een fotoshoot bij MATZER. Joep en ik hadden elkaar nog nauwelijks gedag gezegd of z'n telefoon kwam te voorschijn, met een foto van jou: "Kijk, ik ben weer verliefd. Lief en mooi is ze he?".
Ik herinner me goed dat ik het zo aandoenlijk vond om Joep als een verliefde puber te zien. Hij straalde van top tot teen en was zo trots.
De keren dat ik jullie daarna samen zag snapte ik waarom, en ik kan me dus ook niet voorstellen hoe deze dagen voor jou moeten voelen. Ik wens je heel veel kracht en sterkte toe. Liefs Judith

Door Judith van der Velden op   vrijdag 11 maart 2011 9:05

Hallo Mech,
ik ken je van de djembe lessen, die me erg veel plezier gaven.. Daarnaast ben ik erg veel met fotografie bezig.
Een hele enkele keer kwam tijdens de lessen het gesprek op Joep en dan sprak je gezicht boekdelen, de fonkeling in je ogen en de bevlogenheid waarmee je sprak over hem.
Zoals je misschien nog wel weet, woon ik in de Haverleij, iedere dag laat ik drie keer mijn hond uit langs de maas, en dan ben ik (on)bewust op zoek naar een teken van leven van Joep.
Ik hoop uit de grond van mijn hart dat er duidelijkheid voor jullie komt.
Heel veel liefs en sterkte, Hans

Door Hans Buijsrogge op   vrijdag 11 maart 2011 11:05

Ik ken jullie helemaal niet, maar vind jullie zo ontzettend dapper.

Sterkte wensen voelt als niet genoeg...

Door Mirjam op   vrijdag 11 maart 2011 11:13

Ik ken Joep niet, ik ken jou niet, maar je woorden zijn puur en prachtig en troostend. Zelfs voor een onbekende...

Door Rob op   vrijdag 11 maart 2011 12:35

Joep ken ik als fotograaf, als niet te evenaren voorbeeld. Prachtig werk.
Hij heeft mij een paar keer voor de krant gefotografeerd, ik heb hem een jaar geleden in de culturele salon geportretteerd. Bij elke ontmoeting even een kort sympathiek gesprekje, maar toen bleek hoe aardig en vriendelijk hij is.
Vreselijk bericht nu over hem. Voor jullie lijkt die onzekerheid het ergst. Lees wel dat er berusting over zijn lot komt. Dit blog is een prachtig monument voor hem in een moderne vorm. Het helpt te accepteren wat er gebeurd kan zijn.
Veel sterkte.

Door Gerard M op   vrijdag 11 maart 2011 13:20

met veel respect voor de wijze waarop jij, jullie met deze vreselijk moeilijke situatie omgaan, blijven we jullie volgen en steunen en wensen jullie daarbij oneindig veel kracht.

gert en july verhoeven-wesly

Door gert en july op   vrijdag 11 maart 2011 16:58

Lieve Mech,

Heb ook heeeeel vaak aan jou gedacht de afgelopen dagen en ben trots op je dat je dit zo mooi verwoord hebt. Joep kwam lang geleden stralend bij ons op kantoor en zei " ik kom speciaal naar boven om te zeggen dat ik verliefd ben en jij kent ze ! " Je krijgt de groeten zei Joep, van Mech . . . Het was zo heerlijk om hem zo blij te zien, ik werd er zelf blij van. . . . Helaas heb ik jullie nooit samen zien stralen.

Ik wens je heel veel sterkte de komende tijd, je schreef zo mooi, Joep komt terug als de natuur er klaar voor is. . .en daar achteraan dacht ik; . . .en al zijn geliefden er klaar voor zijn.

Door Karla op   vrijdag 11 maart 2011 17:21

Lieve Mech,
Met veel plezier heb ik djembe lessen bij je gehad. De schok was dan ook enorm toen ik besefte dat het om jou Joep ging die werd vermist. Ik hoop voor jullie dat aan deze onzekerheid snel een einde komt.
Heel veel sterkte en kracht.
Liefs, Dionne

Door Dionne van Diepenbeek op   vrijdag 11 maart 2011 21:42

Schrijven is mijn lust, mijn leven net als muziek en beiden deelde ik -lang en lang geleden- met Joep.
Vergeef me leive mensen, maar hier kan ik niet over schrijven. Hoeft ook niet. Jullie zeggen wat er te zeggen valt. Voor de rest is er plaats voor stilte, en muziek, en Joep.

Hartelijke groet en ongelofelijk veel sterkte.
En gelfeiciteerd met elkaar!
max

Door max op   vrijdag 11 maart 2011 23:14

Lieve Mech,

Als woorden tekort schieten zijn er altijd de beelden. Een beeld is meer dan een moment opname. Hoe langer je kijkt, hoe meer je ziet. De kleinste details worden plotseling herkent en maken een beeld compleet. Elk beeld geeft antwoorden maar roept ook vragen op. Mech, veel sterkte bij het archiveren en terug kijken van jullie beelden. Maar hoop toch dat Joep je daarbij komt helpen.

Door Wim Hollemans op   zaterdag 12 maart 2011 11:33

Wat een pijn en verdriet om je lief. En wat een kracht ook door je liefde voor hem.
Of je gelooft of niet ik bid voor je. Dit zijn momenten die je verstand en je emotie ver te boven gaan. Dan blijft niets anders over dan doorgaan en overgeven aan....?
Dat Hij je mag bijstaan.

Door Frans op   zaterdag 12 maart 2011 12:03

Mech, mooie woorden geven kracht. Ik ben ver weg maar in gedachte bij jouw en Daniël

Door Albert op   zaterdag 12 maart 2011 12:10

Lieve, lieve Mech,

Ik vond het fijn je gisteren te mogen ontmoeten. Het was een ontmoeting met een hele lieve en krachtige vrouw. Ondanks alle onzekerheid en pijn, zo doelgericht en de realiteit niet uit het oog verliezend. Mech, ik wens je veel levenskracht toe!

Liefs,
Patty

Door Patty van Elk op   zaterdag 12 maart 2011 16:47

Lieve sterke Mech,
ik heb gisteren met heel veel bewondering naar je geluisterd, hoe jij de regie kan hebben over zowel je gevoel als je verstand, ongelooflijk. Je bent een voorbeeld, kwetsbaar, sterk, eerlijk en open. Mech, weet dat ik in gedachten bij je ben.
Sterkte meid,
Liefs
Roos

Door Roos op   zaterdag 12 maart 2011 20:44

Lieve, lieve Mech

Wat een klappen moet jij opvangen. We hopen dat je veerkracht je niet in de steek laat. En wat verschrikkelijk triest dat we je niet meer aan de zijde van Joep kunnen zien.

Door Hans Horsten en Friedy Boxstart op   maandag 14 maart 2011 8:23

Dag lieve warme vriendin,
Mech, toen ik je sms kreeg over de vermissing van Joep,was ik aan het houthakken in Frankrijk.
Ik heb meteen "het bijltje erbij neergegooid" en heb gehuild alsof Joep een hele goede bekende van me was...
Dat is niet zo,tenslotte heb ik jullie maar twee keer samen gezien en was ik gewoon heel blij voor jou dat je eindelijk een maatje had gevonden waar je je hart aan had toevertrouwd..Ik heb gehuild omdat ik heel dicht bij je sta en jouw verdriet me direct raakt.De laatste keer dat we samen een optreden hadden met Inslag zat je nog kompleet in de rouwfase vanwege het overlijden van je zus en ik hoopte ,dat je er tijd voor zou krijgen om het te verwerken.
Vervolgens verdwijnt je geliefde Joep..
Na het lezen van je stuk "als de natuur het wil" voel ik groot respect voor hoe je liefdevol en met respect voor zijn keuze je hier vorm aan geeft met het sterke bloesemtakje als metafoor.
Voor jou wens ik je de kracht toe van de bloesem , die na een koude winterperiode zich ontworsteld aan deze donkere fase in het leven en vervolgens een nieuwe lente vind op weer op te bloeien.
Ik stuur je vanuit mijn hart zoveel mogenlijk spirtuele wijsheid en kracht als maar mogenlijk is.
Hopenlijk zien we elkaar binnenkort om je live wat steun te geven.
Met jou wens ik de familie van Joep en zijn dierbaren heel veel sterkte met het afscheid van Joep.
Warme omhelzing.
jer

Door Jerry Piepers op   zaterdag 19 maart 2011 19:34

Lieve Mech

Fijn om dit te lezen.
Blij dat je hem hebt gevoeld en dat het gevoel goed was.
Ik wens je heel veel sterkte en kracht de komende tijd.
En hoop dat de takjes nog lang mogen bloeien.

Dikke Knuf

Door Wencke op   woensdag 23 maart 2011 11:53

Lieve Mech,

Heel veel sterkte gewenst in deze moeilijke tijd. Dit moet zo veel pijn doen. Ik ben blij dat je ook al ergens sterkte uit put de liefde kunt blijven voelen...


Liefs,
Katjoesja

Door Katjoesja op   maandag 28 maart 2011 16:46

Lieve Mech

Hoorde gisteren pas van dit alles. Wat is dit enorm niet te vatten...Ik ben ontroerd.
Wat een reacties en wat een liefde voel ik al lezende..
Liefs en veel kracht toegewenst

Diana

Door Diana van Oirschot op   dinsdag 5 april 2011 11:24

Uw naam :
Opmerking:
Toevoegen   Annuleren