Joep's Blog:

De 26ste dag, dinsdag 22 maart 2011

mrt 22

Geplaatst door:
dinsdag 22 maart 2011 18:55  RssIcon

Gesprek op een dinsdagochtend. “Lente”, zegt de wereld nadrukkelijk. Ja, weten we. Riep ze gisteren ook al. Maar de lust ontbrak om iets terug te zeggen. Tegelijkertijd het besef: je kunt het een boom niet kwalijk nemen dat ze naar blad verlangt. Het is lente, op de 26ste dag van Joeps vermissing.

Onder theatermakers is de verdwijning van Joep allerminst onopgemerkt gebleven. Joep werkte voor onder meer Drie Ons, Theater Artemis, Theatergroep Max., Sonnevanck, Het Zuidelijk Toneel, Theaterfestival Boulevard en Productiehuis Brabant. Ook zat hij in de raad van advies van United-C. Een gezelschap dat hij op de voet volgde, was, Matzer Theaterproducties. Voor dit gezelschap fotografeerde Joep kort voor z’n verdwijning de nieuwe productie ‘De eenzaamheid van de priemgetallen’. Tweemaandelijks organiseert Matzer op zondagochtenden ook een zogeheten ‘Kunstdienst’. De editie van zondag 13 maart stond in het teken van ‘komen en weggaan’, een thema dat al maanden geleden was bepaald. Een fragment uit de inleiding van schrijver en presentator Frederieke Hijink:

“Soms besluiten we zelf om te vertrekken. Maar vaak genoeg kiezen we er niet voor. De reis overkomt ons door oorzaken die buiten ons bereik liggen, buiten onze invloed. Juist dan komt het er op aan. Kunnen we dan verdragen dat iets nooit meer wordt zoals het was, dat we drijven op een ijsschots die onverwacht is afgebroken en nog niet weten waar en wanneer we weer vaste grond onder de voeten krijgen?

Het zijn wankele weken in en rond de Verkadefabriek. Op 25 februari ging fotograaf Joep Lennarts weg van huis en hij kwam niet meer terug. De verslagenheid is zo groot. Hoe moeten de mensen om hem heen zich verhouden tot de onzekerheid van een afscheid dat geen afscheid is? Daar is geen antwoord op, er is alleen een reis door deze rauwheid. Elkaar vasthouden, dichterbij elkaar zijn dan ooit en tegelijk weten dat in feite iedereen alleen op weg is in het zich opnieuw verhouden tot een schrijnende werkelijkheid.”

Over weten en niet-weten: gissen is ondragelijker dan feiten kennen. In dat besef willen we sec enkele omstandigheden toelichten waaronder Joep is verdwenen, maar ook verhelderen – voor zover dat kan – welke stappen wij en hulpdiensten hebben gezet en wat er mogelijk in het verschiet ligt.

Afgelopen herfst en winter heeft Joep verschillende mensen verteld dat hij zich zorgen maakte over zichzelf en werk. Ook dacht hij veel na over zijn verleden en de toekomst. Met enkelen voerde Joep hierover diepere gesprekken. Zijn zorgen leidden tot slapeloosheid en – bij vlagen – aanvallen van paniek, met name ’s nachts. Joep gebruikte medicatie. Drie dagen voor z’n verdwijning heeft Joep zijn huisarts bezocht, die hem heeft voorgesteld om van medicatie te veranderen. Dat is ook gebeurd. Het gaat om een anti-depressivum dat hij in een lage dosering voorgeschreven heeft gekregen. Bij psychofarmaca bestaat het risico dat een zogenoemd paradoxaal effect optreedt. Oftewel: de klachten waartegen het middel wordt gebruikt – in dit geval forse neerslachtigheid –  verergeren. Paradoxale effecten treden met name in de beginperiode van medicijngebruik op. Het zal echter nooit opgehelderd kunnen worden in hoeverre de overstap in medicatie heeft bijgedragen aan de vermoedelijke paniekaanval waarin Joep op de vroege ochtend van vrijdag 25 februari van huis is vertrokken.

Feitelijk is onbekend of Joep rechtstreeks naar Treurenburg is gereden of van tevoren nog elders is geweest. Joep kende de locatie bij Hedel. Honderden malen is hij de brug over de Maas gepasseerd, op weg met foto’s voor de Volkskrant. Zoals enkelen ook opmerkten: voor het blad ‘Huisvlijt’ van Productiehuis Brabant maakte Joep in de zomer van 2006 een foto van de onderzijde van de Hedelse brug.

Wat er na Joeps vertrek van huis – na 04.00 uur – is gebeurd, weten we niet. Zijn geparkeerde wagen is rond 05.30 uur door een voorbijganger opgemerkt, Joeps auto stond boven aan het brede fietspad – een voormalige rijstrook – in de berm van het talud, aan de Brabantse zijde van de brug. Een misdrijf is niet volledig uit te sluiten, maar wordt erg onwaarschijnlijk geacht.

Over de beweerde stap die Joep die ochtend zou hebben gezet: met onze kennis van wie Joep is, weten we zeker dat hij niet in vrijheid en met zicht op consequenties heeft gehandeld.

Waar [en of] Joep in het water is beland, blijft duister. De vindplaats van zijn auto doet evenwel het ergste vrezen. Als Joep bij de Hedelse brug of in de aangrenzende inham van de Maas is beland, dan is de kans groot dat hij zich in de nabijheid bevindt, op minder dan 100 meter afstand van de plek waar hij te water zou zijn geraakt.

Volgens experts komt iemand die bij de huidige watertemperaturen [2 tot 5 graden Celsius] verdrinkt, pas na twee tot zes weken weer boven water. Vervolgens kan de stroming in de Maas een vermiste stroomafwaarts meevoeren. De Maas meandert, wat de kans vergroot dat Joep uiteindelijk in een bocht, een rivierkom of op een stromingsvrije plek achter een van de strekdammen wordt gevonden.

Bij de huidige watertemperaturen zal een vermiste, nadat hij aan de oppervlakte is gekomen, slechts enkele dagen blijven drijven. Nadien zal de vermiste weer onder water verdwijnen. In dat geval kan het weken of maanden duren voordat de betrokkene wordt gevonden. Onder binnenvaartschippers is het bericht over de verdwijning van Joep bekend.

De Internationale Reddingshonden Groep [IRG], de Bossche Reddingsbrigade en politiediensten hebben het gebied rondom de Hedelse brug meerdere malen uitgekamd, zowel op als buiten de oevers. De Koninklijke Landelijke Politie Dienst [KLPD] en gemeentelijke brandweer hebben de Maas gezamenlijk met sonar en andere middelen afgezocht. Ook familie en vrienden van Joep hebben met een boot de oevers afgezocht. Dagelijks gaan er mensen – zowel van officiële instanties als familie en vrienden – naar de Hedelse brug en omgeving in de hoop op een teken. Alle tips die via ons of rechtstreeks bij de politie zijn beland, zijn zorgvuldig onderzocht. Er zijn twee paragnosten geraadpleegd, tot nu toe zonder resultaat.

Al had Joep zijn bedenkingen over social media en digitalisering – hij zat liever met je aan tafel, inclusief koffie of wijn – toch hebben Facebook, Twitter, sms en weblog ons grote diensten bewezen. Uit reacties blijkt dat velen ook troost uit elkaars reacties putten. Sinds zondag 27 februari is deze blog door ruim 50.000 unieke bezoekers bezocht. Maar de mateloze inzet en betrokkenheid van iedereen ten spijt: Joep is nog altijd niet gevonden. 

Hoe verder? Geduld, mededogen en zachtmoedigheid – there’s nothing else. 

Als je naar aanleiding van het bovenstaande vragen hebt, verzoeken we je om die niet als reactie op deze blog maar per mail aan ons te stellen.

Steunbetuigingen en andere reacties stellen wij natuurlijk wel op prijs in deze blog: zonder jullie waren we allang omgevallen.

Ondertussen is het lente. Zij is niet leeg. Ze is vol van afwezigheid.

Labels:
Categorieën:

19 opmerkingen tot heden...


Dankjulliewel. Zeer.

Door Erik van der Burgt op   dinsdag 22 maart 2011 23:23

Hallo, wat "fijn" om steeds jullie updates te mogen lezen. Leef met jullie mee en nogmaals veel sterkte en moed.

Door Arenda op   dinsdag 22 maart 2011 23:58

dank je wel.

Door Natasja op   woensdag 23 maart 2011 0:54

Chapeau!! Wat gaan jullie hier goed mee om!!

Met name de volgende zinnen kan ik beamen:
- Elkaar vasthouden, dichterbij elkaar zijn dan ooit en tegelijk weten dat in feite iedereen alleen op weg is in het zich opnieuw verhouden tot een schrijnende werkelijkheid.”
- Over weten en niet-weten: gissen is ondraaglijker dan feiten kennen !!!!!

Hoe verder? Geduld, mededogen en zachtmoedigheid – there’s nothing else. Heel mooi en waardig naar Joep toe.
Het zijn waarschijnlijk de demonen in hem geweest, en niet Joep zelf, die besloten hebben. Dus daar is veel mededogen en zacht-moedig-heid op zijn plaats.
Maar als "ervaringsdeskundige" wil ik er aanvullend voor pleiten ook de onmacht, de pijn en de woede te laten spreken, in welke vorm dan ook. Verdruk deze emoties vooral niet. En geef ze vooral GEEN PLEK. Daar is deze situatie veel te rauw, te veelomvattend en te groots voor. Doorvoel liever de rauwe werkelijkheid ten diepste om uiteindelijk het helingsproces het werk te kunnen laten doen, en in het reine te komen met alle aspecten van het leven.

Nogmaals dank voor de openheid en veel sterkte toegewenst!!

Door Ingrid Kemps op   woensdag 23 maart 2011 1:12

We wachten,we weten.
Liefde en kracht.

Door Maarten van der put op   woensdag 23 maart 2011 1:34

heel, heel hartelijk dank voor deze uiteenzetting
ik wens jullie samen alle kracht en sterkte!

Door de meelever op   woensdag 23 maart 2011 6:49

Mech, Daniel, Mieke, familie en vrienden,
Heel veel sterkte en kracht toegewenst.
Ik lees jullie site vaak en erg goed van jullie om dit zo te doen.

(ik heb stage gelopen bij Joep)

Door Jany Artz op   woensdag 23 maart 2011 10:10

Er zijn van die dingen waarvan je de details soms eigenlijk liever niet weet, omdat het weten ervan vaak ook betekent dat er iets aan de hand is. Zoals paradoxale effecten en de invloed van watertemperaturen.

Het is lente, en soms kan het dan toch verschrikkelijk koud zijn.

Veel sterkte, en er wordt veel aan jullie gedacht.

Door Arjan op   woensdag 23 maart 2011 13:16

Gossie lieve mensen. Ik volg de berichten al dagen. Ook al ken ik Joep niet persoonlijk - ben slechts een bewonderaar van zijn werk - er is toch iets in je hoofd wat heel hard vraagt om een teken. Daarom iedere keer toch weer even naar de blog om te kijken of er al iets bekend is. Dan lees je al die mooie teksten en realiseer je je dat hij veel lieve mensen om zich heen heeft. Wat is dit verdrietig. Veel sterkte voor jullie allemaal!

Door Clara van Wijnen op   woensdag 23 maart 2011 19:41

...en de dagen gaan voorbij, inderdaad de lente is begonnen... Daniël en dierbaren; wat vinden wij het toch weer moeilijk om woorden te vinden om jullie te steunen! Dagelijks lezen wij jullie blog in de hoop nieuws betreft Joep te lezen zodat jullie ook eindelijk zekerheid/bevestiging krijgen. Hou vol samen. Wij denken aan jullie! Dikke zoenen 'de oude buren' XXX

Door Marcel, Kas en Ladya op   woensdag 23 maart 2011 21:45

Al jaren lang prijkt altijd, vlak voordat we een voorstelling hebben, een banner met een loeigrote foto van Joep ter aankondiging daarvan aan de gevel van de Verkadefabriek. Sinds 2 dagen hangt er weer een. De laatste foto die Joep voor ons maakte. De eenzaamheid van de priemgetallen. Hij is nog nooit zozeer aanwezig geweest bij de totstandkoming van een voorstelling als nu.
Overmorgen onze eerste foto-doorloop met een "vreemde". Ervoor gekozen niet te hoeven kiezen, maar onze co-producent Bos er maar eentje te laten sturen. Dat is wat onzijdiger, dat is nog geen afscheid. Joep kijkt mee.
Ons missen staat in geen verhouding tot dat van jullie, maar we voelen het tot in onze tenen. In ons hart. Voort-durend.
Liefs.

Door Madeleine Matzer op   woensdag 23 maart 2011 22:13

De zon stroomt ondanks alles overtuigend mijn studio binnen. Als ik mijn computer aanzet is daar, sinds het begin van het onrustige wachten op Joep, schermvullend een foto van stromend water met alleen helemaal onderin een stille meeuw, staand op een zwarte buis. Met dichte ogen wacht hij met mij op nieuws. Oppervlakkig bezien berustend. Maar steeds voelbaar alert. Ik wacht vol onrust met jullie mee.

Door Miesjel van Gerwen op   donderdag 24 maart 2011 9:55

Beste mensen, vanmorgen reed ik richting Hedel. Wilde dat al bijna vier weken doen. Ik draaide Treurenburg op, de naam alleen al. Bij het chauffeurscafé reed ik over de voormalige rijbaan richting brug. Ik parkeerde ongeveer waar Joep dat waarschijnlijk ook deed. Ik nam mijn fototas mee. Het gevoel bekroop me alsof ik lood in mijn schoenen had. Een vreemde gewaarwording. Onder me door passeerde een binnenvaartschip. Over de spoorbrug reed een dubbeldekstrein. Over de brug zoeven auto's voorbij. Kraaien hebben luidkeels een plekje gevonden in de overspanning van de brug. Overal geluid. En toch was het zo stil. De rijbaan overgestoken. Turen over de Maas. Een tweede schip nadert. Ik zie de schipper naar me kijken. Ik zwaai om hem gerust te stellen. Hij zwaait terug. Tekens van leven overal om me heen. Maar geen van Joep. Terug naar kantoor. Aan het werk. We gaan met zijn allen gewoon door, maar niet alsof er niets is gebeurd. Sterkte allemaal!

Door Henk van den Berg op   vrijdag 25 maart 2011 11:18

nu rij ik dagelijks met de trein over 2 bruggen met een verhaal dicht in de buurt.
In gedachte ga ik met jullie mee.
Groet, Josephine

Door Josephine op   vrijdag 25 maart 2011 18:11

Er wordt aan jullie gedacht.

Door Merel op   zaterdag 26 maart 2011 15:20

Dank wederom voor al het delen en ook weer voor allen , alle kracht en liefde.

Door désirée op   zaterdag 26 maart 2011 15:29

Hay lieve Joep’s mensen

Kanjers zijn jullie samen
Wees trots op elkaar hoe jullie het samen doen in deze wel heel erg zware weken
In deze lente waarin de zon niet voor jullie schijnt
Een nieuwe lente en een nieuw geluid is nu niet voor jullie
Joep is weg en het is zo stil zonder jou, lieve Joep
En jij ziet de nieuwe blaadjes aan de bomen niet
De ontluikende lente
Daar waar leven begint
Maar ook ophoudt
Joep kan deze nieuwe lente nu niet zien
Ooit misschien wel weer
Waar het ook moge zijn
Lieve Joep voor jullie
Naarstig gezocht
Maar nog steeds niet gevonden
Joep is en blijft weg al die lange, lange weken
Waar o waar ben je Joep, we zoeken je iedere dag
De vogeltjes floten
De zon scheen
En toen werd het stil
Daar vanaf Treurenburg werd het heel erg stil en verlaten, die bewuste februaridag
Joep, waar ben je….
We roepen je en we praten tegen je, elk moment van de dag
Maar je zegt niets meer, je antwoordt niet

Ga hand in hand verder samen
Een grote kring maken jullie
En laat Joep in het midden lopen
Hand in hand samen met hem verder
In alle liefde die jullie voor elkaar hebben
Schouder aan schouder
Wees en blijf zo lief voor elkaar in deze donkere tijden
Joep zou niet anders willen
Jullie hebben elkaar nu meer dan ooit zo hard nodig om adem te kunnen blijven happen
En weet jullie gesteund door eenieder die intens met jullie meeleeft

Houd alle allerliefste herinneringen aan Joep vast
Om met jullie leven verder te kunnen
Hoe dan ook
Het wordt elke dag weer licht
Maar het wordt ook weer donker
En het duister duurt veel langer dan het ochtendgloren
Ooit op een dag zijn jullie weer samen met hem

Op zijn Joep’s:” je hoort weer van mij ”
Daar wachten we dan op lieve Joep, tot dan….

Liefs voor jullie allemaal, Josje

Door Josje op   zaterdag 26 maart 2011 15:42

Heb de afgelopen weken bijna dagelijks jullie berichten gelezen met veel ingehouden emotie. Ik ken Joep vooral van zijn foto's van carnaval ('...uiteraard', zou ik in mijn geval kunnen zeggen!). Joep heeft nog op 22 februari 's avonds foto's gemaakt van de samenkomst van carnavalsprinsen bij de Commissaris van de Koningin in het Provinciehuis. Op mijn verzoek ook nog drie portretjes gemaakt van mij en mijn mede-dagelijks-bestuursleden van de Brabantse Carnavals Federatie ten behoeve van onze hernieuwde website. Ofschoon ze door hem niet, of laten we, met hoop, zeggen 'nog niet' toegezonden zijn laten we voorlopig geen nieuwe maken als eerbetoon en uit hoop, alhoewel de vrees begint te overheersen. Heb nog zo in mijn gedachten wat er destijds met mijn voorganger, de toenmalige Minister-president van de OCv18812, Maarten Janssens is gebeurd dat ik enorm schrok van de vondst van zijn auto bij de Hedelse brug...! Laten we, zelfs tegen beter weten in, de moed niet zakken, wie weet..? Valse hoop? De onzekerheid wordt nog wel het ergste gevoeld, denk ik. Iik wens jullie veel sterkte en blijf vooral schrijven... Rob van de Laar

Door Rob van de Laar op   maandag 28 maart 2011 13:44

Heel veel sterkte, lieve mensen die zoveel van Joep houden.
Ik hoop dat er snel duidelijkheid komt..

Door Saskia op   maandag 28 maart 2011 15:25

Uw naam :
Opmerking:
Toevoegen   Annuleren