Joep's Blog:

De 42ste dag, donderdag 7 april 2011

apr 7

Geplaatst door:
donderdag 7 april 2011 20:29  RssIcon

Fata morgana’s vind je alleen in woestijnen. Zeggen ze. We weten beter. Je vindt ze ook bij water. Joep is elk takje dat voorbijdrijft.

Vandaag waren we er. Bij de brug aan de Maas. We kennen de lokale wijsheid: ‘Een oeverbezoeker alleen is in slecht gezelschap’. Om die reden waren we er niet alleen. Het was druk bij de rivier.

Vandaag, ruim vijf weken nadat het onderzoek naar Joeps vermissing is gestaakt, is een laatste, omvangrijke zoekactie uitgevoerd.
 
Joep is niet gevonden.

Bij de actie waren negen leden van de Duik- en Demontageploeg van de Koninklijke Marine in Den Helder en veertien manschappen van het Genie Opleidingscentrum uit Den Bosch betrokken. Ook Frank de Man van politiekorps Brabant-Noord was aanwezig.

De coördinatie was in handen van kolonel Valk van de 13e Brigade van de Koninklijke Landmacht in Oirschot. Van 10.00 tot 18.30 uur hebben Marine- en Genie-ploegen in drie boten vrijwel onafgebroken in de zogeheten keerhaven gezocht. Dat is de voormalige oefenhaven van de Genie rechts van de Maas, een inham – van circa 200 bij 100 meter – die in open verbinding met de rivier staat.

Zowel met boord- als handsonar hebben duikers de bodem van de hele haven verkend. Op de tast hebben zij ook de havenmond en de zone langs alle oevers afgezocht. In de loop van de middag is de zoekactie uitgebreid naar het gebied tussen de pijlers onder de Hedelse brug. Er is een zogenoemde 150%-zoeking uitgevoerd. Oftewel: nadat het gehele gebied grondig is verkend, is het nog een keer afgezocht.

Wij zijn alle betrokkenen – ook de niet-genoemden – oeverloos dankbaar voor hun inzet.

Hoe nu verder?

We weten het even niet. Vanavond zijn we met enkelen op de Doessingel. Anderen zijn uit verbondendheid met Joep naar de Verkadefabriek, waar ‘De eenzaamheid van de priemgetallen' van Matzer Theaterproducties in première gaat. Die voorstelling was een van de laatste die Joep heeft gefotografeerd.

Een zekerheid: de verdwijning van Joep lijkt bij vlagen op een al te goedkope Amerikaanse B-film in 3D. We kijken in het donker.

Het is een lange en akelige film.

Telkens hopen we dat-ie snel afgelopen is.
Want we snappen het incoherente verhaal niet. Laat staan de casting of clou.

Maar de film gaat verder.
Onbarmhartig verder.

Wat ook doorgaat: de verbondenheid met elkaar en met jullie 
in het verlangen naar de aftiteling en dat ene verlossende zinnetje:
dat elke gelijkenis met bestaande personen, gebeurtenissen of plaatsen op akelig toeval berust.

Labels:
Categorieën:

19 opmerkingen tot heden...


Wat heb ik gehoopt dat na deze nieuwe zoekactie eindelijk Joep gevonden zou worden.
Wat een totaal bizarre, ijzige, nare en zenuwslopende onduidelijkheid.
Liefs Natasja

Door Natasja op   vrijdag 8 april 2011 7:57

40ste dag naderde en enige waar ik aan kon denken was dat het nu ging gebeuren. Nu zou hij gevonden worden, komt er een tijd van opluchting, verdriet, het kunnen verwerken en plaatsen...Voor jullie als familie en goed vrienden die het allemaal een stuk intenser en heftiger meemaken dan wij, die van een afstand meekijken, meelezen en meeleven. Je klampt je vast aan zo'n 40ste dag, alsof de antwoorden dan zullen volgen en als dat uitblijft moet dat een teleurstelling zijn, maar betekent dat niet dat die antwoorden niet alsnog zullen komen.
Wij van een afstand blijven meeleven, gaan niet vergeten en blijven enorm aan jullie denken en hopen op een goede afloop of een verlossende afloop.
Alle liefs, alle goeds en hele warme armen om jullie heen,
Voor Daniel; nog steeds ook blijft gelden, dat als er iets is wat of Patrick of ik voor je kan doen, je maar aan de bel hoeft te trekken, veel liefs, Ingrid en Patrick

Door Ingrid op   vrijdag 8 april 2011 8:09

denk aan jullie!

Door Ginny op   vrijdag 8 april 2011 10:35

Inderdaad een ongelooflijk akelige film zo...ook ik hoopte na jullie bericht van afgelopen zondag dat Joep deze week gevonden zou worden om jullie van deze tergende onzekerheid te bevrijden. Wat spijt het me dat alle acties van gisteren tevergeefs blijken...ik wens jullie sterkte.
Lieve groet, Marike op den Akker

Door Marike op den Akker op   vrijdag 8 april 2011 22:15

.. weer krijg ik kippenvel. Ik ken jullie niet, jullie kennen mij niet.. Maar jeetje, wat leef ik met jullie mee.
Heel veel sterkte.
Saskia

Door Saskia op   vrijdag 8 april 2011 22:35

Ik had, net als velen met mij, gehoopt dat er eindelijk duidelijkheid zou komen. Onbegrijpelijk en nog steeds onwerkelijk.
Veel sterkte.

Door Danny Hermans op   zaterdag 9 april 2011 9:12

Waarom wordt er geen gebruik gemaakt van publieke media die door velen bezocht worden zoals geenstijl of andersoortige.... om deze tragedie , mysterie de kans groter te maken om het op te lossen..... en ja ik lees het leed, maar denk ook waarom wordt daar geen gebruik van gemaakt....en wens alle (nabestaanden) wat we nog niet weten veel sterkte ....

Door J. Boertien op   zaterdag 9 april 2011 19:07

Onbestemd wachten. Wat zullen jullie je verloren voelen. Ik hoop dat jullie ergens houvast kunnen vinden, dat jullie wel vaste grond onder je voeten voelen en daar kracht uit halen. Sterkte Mech!

Door Katjoesja op   zondag 10 april 2011 8:18

onbarmhartig verder...dat lijkt me niet te doen en toch gaat het onbarmhartig verder

veeeeeel sterkte!

Door lidwien van noorden op   zondag 10 april 2011 21:43

De kracht, verbondenheid en liefde die ik uit de blogs lees in deze donkere tijden is prachtig.
Maar het onbestemde wachten dat is teveel voor zelfs de grootste personen.
Ik brand een kaarsje dat er snel licht mag komen, helderheid en houvast.
Sterkte lieve Mech & familieleden en vrienden

Door Wencke op   maandag 11 april 2011 10:48

In gedachten elke dag bij jullie. Ik hoop met jullie op een antwoord.
Heel veel sterkte!

Door Eva op   maandag 11 april 2011 20:09

Blijf met jullie meeleven, sterkte

Door Danielle van den Berg op   dinsdag 12 april 2011 21:19

lieve mensen, ben zo blij met deze blog, het helpt me te weten dat veel mensen maar steeds aan Joep denken, weet dat hij nog erg dichtbij is bij mij, bij Max. liefs en dank!

Door moniek merkx op   woensdag 13 april 2011 17:12

Morgen ga ik naar Italie, waar ik heel weinig internetmogelijkheden heb. Het zal wennen zijn mijn ritueel te doorbreken. Het ritueel wat zoveel mensen hebben om een paar keer per dag op deze site te kijken of er nog geen nieuws is, of een nieuw mooi bericht, of een hartverwarmende reactie. Loslaten. En ik hoop heel erg voor iedereen dat er snel nieuws komt. Ik zal ook daar een kaarsje branden. Liefs, Madeleine

Door madeleine matzer op   woensdag 13 april 2011 23:26

Tegen beter weten in speurt mijn oog hier nog altijd door Amsterdam.
Toch.
Ik denk aan jullie.
En aan Joep.
Kracht en sterkte, Rogier

Door Rogier Schippers op   donderdag 14 april 2011 8:39

Hallo beste Daniel, Mieke en Mech,
een allerhartelijkste en lieve groet vanaf Schiermonnikoog
van
Jos van Kan.

Door jos van kan op   donderdag 14 april 2011 19:46

Lieve Mieke en Daan, Mech, Heleen, vader & moeder Lennarts en alle vrienden
Het wordt wat stiller op dit blog. Er komen minder reacties. Hoe kan het ook anders, wat moeten we (nog) zeggen? Maar ik weet zeker dat iedereen onverminderd meeleeft. We worden alleen wat zwijgzamer, filosofischer misschien. Het laatste bericht over de grote zoektocht een week geleden hakte er in.... Joep is opnieuw niet gevonden. Het relaas over al die stoere mannen (en vrouwen) van de landmacht, de genie, duikers, mensen in bootjes, zoekers met honden. De hele dag door... het ontroert me. Ook die professionals zetten zich met hart en ziel in, ook zij zijn teleurgesteld als hun werk zonder resultaat blijft.
Hoe nu verder? Ik weet het niet. Vorige nacht heb ik gedroomd van Joep. Ik kwam hem tegen in een oude lege fabriek en alles was een vergissing of een tijdelijke vlucht, zei Joep. We omhelsden elkaar en er vloeiden tranen in mijn droom. Ik ging met hem mee naar het huis in de Doessingel. Op de trap realiseerde ik me ineens de zoektocht van alle soldaten en duikers en dat hij niet gevonden was. Tja en toen werd ik wakker. In de war en verdrietig en dat ben ik nog steeds. Hoe nu verder met zijn allen? Blijf maar schrijven, het bezoeken van deze site helpt, geloof ik.

Door Louis Pirenne op   donderdag 14 april 2011 20:53

Vanavond vertelde ik over "ons boek" met foto's van kinderen over Den Bosch en over de foto's die Joep maakte voor een catwalk project met kinderen. Joeps prachtige foto's maakten indruk, uiteraard. Die foto's kun je laten zien....
Ieder dag kijk ik weer even, op zoek naar nieuws. Dat blijf ik doen, tot?

Door Erica op   donderdag 14 april 2011 21:03

Inderdaad, het bezoeken van Joep's Blog blijft onverminderd. De teleurstelling met het onveranderlijk nieuws. ...Teleurstelling; als wij het zo voelen, hoe moeten jullie je dan toch voelen? Heeel veel sterkte; wij denken echt aan jullie. Dikke zoenen.

Door Marcel, Kas en Ladya op   donderdag 14 april 2011 21:53

Uw naam :
Opmerking:
Toevoegen   Annuleren