Joep's Blog:

De 65ste dag | Zaterdag 30 april 2011

apr 30

Geplaatst door:
zaterdag 30 april 2011 15:54  RssIcon


Het is oranje in Thorn, Amsterdam, Den Bosch. Koninginnedag. Fanfares, versierde fietsen, fusten die leeg willen. De vlag uit. Met wimpel. Niks halfstok. Dit is de 65ste dag.

Cijfers zijn vluchtig als ether. Korte bedwelming. En dan – weg. Woorden wijken minder snel. Laten we het dan ook in letters zeggen: dit is de vijfenzestigste dag.

Als je in dat woord kijkt, zie je diepte. Een put van wachten. Soms vallen we erin. Telkens klimmen we er weer uit. Dat zou Joep ook niet anders willen.

De hoop dat we hem op korte termijn – of zelfs ooit – vinden, begint te wijken. Maar niet volledig. Hoop is een deur. Al eeuwenlang. Met [gelukkig maar] slecht hang- en sluitwerk. Ze kiert.

Voorbij alle deuren: de afgelopen twee weken hebben enkelen van ons paragnosten geraadpleegd, zowel rechtstreeks als indirect. Dat levert geen eenduidige aanwijzingen op. Volgens een van hen zou Joep tussen 24 en 29 april gevonden worden. Aan de muur klinkt verontschuldigend gemompel: de kalender.

Een andere helderziende stelt dat Joep niet gevonden wil worden. Een volgende schrijft ons op grond van enkele verstrekte aanwijzingen – de Hedelse brug, Joeps auto – dat ze er een “naar gevoel” bij krijgt. Gôh.

Meer trefzekerzekerheid: onze voorspelling dat deze blog ook vandaag gelezen zal worden. Dat is een bemoedigende gedachte. Het is ook de functie van dez blog: een kampvuurtje zijn, waar je aan kunt schuiven. Bij daglicht of ’s nachts: het brandt. 

Weliswaar is het aantal bezoekers en reacties in vergelijking met de eerste dagen van Joeps vermissing afgenomen, maar er is nog een aanzienlijk aantal mensen dat deze blog bezoekt. Een analyse levert troostende conclusies op. Enkele daarvan op rij:

De afgelopen vijf weken is de weblog 20.684 maal bezocht. Daarbij zijn 57.420 paginatitels bekeken.

De meeste bezoeken kwamen uit Den Bosch [4789], daaropvolgend Eindhoven [1946], Amsterdam [1663], Tilburg [1215], Utrecht [1177], Vught [644], Helmond [318], Haarlem [303] en 501 andere plaatsen in Nederland.

Ook al is vrijdag 25 februari alweer een rivier van tijd geleden, de bezoekersloyaliteit blijft groot: in de maand april bezocht 21% van de bezoekers de blog slechts één keer, 23% deed dat tien tot 25 keer, 10% vijftig tot honderd keer, 4,5% meer dan honderd maal en 0,4% meer dan 200 maal.

Kale cijfers bij het kampvuur. Maar ze zeggen: je bent niet alleen. Je zou willen dat ook Joep erbij kwam zitten en zwijgend naar de vlammen keek.

Over afscheid. Zoals we al eerder stelden, zal een publiek afscheid van Joep nog vóór de zomervakantie plaatsvinden. Meer daarover zullen we medio mei bekend kunnen maken.

Tot die tijd proberen we wat voor elk van ons – jullie en wij – het moeilijkste is:

jezelf zien te verzoenen met je lege handen.

Lieve groet.

Labels:
Categorieën:

20 opmerkingen tot heden...


Prachtig weer, in meerdere opzichten. Er komen nu dagen dat ik niet aan Joep denk. Dat vind ik een heel nare constatering. Maar eigenlijk weet ik hoe dat komt: hij is er nog steeds. Héél misschien echt, zeer waarschijnlijk voor altijd in mijn herinnering. Een heel warme herinnering.

Door Erik van der Burgt op   zaterdag 30 april 2011 16:22

De blog: Een literair monument is aan het verrijzen. Dit alles tegen de leegte. Wij voelen die allen. Dank. Strijdt voort.
Moedig zijn 'jullie' al. Zeer moedig. Het wachten, een pijnlijke ervaring, voor eenieder. Ongeduld speelt op...
Nooit gedacht, Joep aan een wachtkamer te moeten koppelen...

Door Arno Mertens op   zaterdag 30 april 2011 17:28

...en in al het oranje feestgedruis , denk ik aan Joep, zoals er iedere dag een gedachte ,associatie of beeld is om mij weer bij Joep te brengen....
Kracht en liefde wens ik allen.

Door désirée van der Heijden op   zaterdag 30 april 2011 22:12

Joep's vermissing zal mij nooit meer hetzelfde laten kijken naar een vermissingsbericht van wie dan ook en dat komt omdat jullie bereid zijn zoveel met mij te delen. Dank daarvoor!

Door meelevende op   zondag 1 mei 2011 5:18

Ook ik bekijk dagelijks JoepsBlog. Ik ben geen bekende. Ik word dagelijks weer verrast door de liefde en de kracht die jullie tonen. Zo veel respect en bewondering heb ik daarvoor dat ik dat nu toch eens wil laten blijken...

Door Onbekende op   zondag 1 mei 2011 10:02

Lees de blog regelmatig en was net bij de Hedelse brug nog steeds onbegrijpelijk fijn om de mooie teksten steeds te lezen familie en vrienden van Joep sterkte grt Marjoes

Door Marjoes op   zondag 1 mei 2011 12:58

Ook ik ben een onbekende die regelmatig deze blog leest. Ik heb me afgevraagd waarom.
Buiten dat ik het gevoel van nabij ken ; je het 'waarom??' af te vragen of 'had toch even gewacht totdat het buiten weer wat lichter was?!"....
Doorgaans houd ik niet zo van al die blogs of emotie-tv waarin half Nederland laat zien of horen wat hij voelt.

Maar deze is anders. Dit alles is zo mooi, respectvol, persoonlijk met een relativerende kant.
Het geeft hoop, hoop op een duidelijkheid omtrent jullie Joep. Maar het geeft ook hoop dat in deze wereld waarin zoveel geschreeuwd wordt, er toch altijd mensen zullen zijn waarbij het om liefde en warmte voor elkaar, om schoonheid voor kunst en de natuur zal gaan. Ik hoop met jullie mee. Sterkte.

Zeven maal om de aarde te gaan,
als het zou moeten op handen en voeten;
zevenmaal om die éne te groeten
die daar lachend te wachten zou staan.
Zeven maal om de aarde te gaan.

Zeven maal over de zeeën te gaan,
schraal in de kleren, wat zou het mij deren,
kon uit de dood ik die éne doen keren.
Zeven maal over de zeeën te gaan –
zeven maal, om met zijn tweeën te staan.

Ida Gerhardt

Door zomaar een vrouw op   zondag 1 mei 2011 19:06

Al vanaf zo ongeveer de eerste dag lees ik met jullie mee, zeker een paar keer per week. Ik ontving het bericht van Joep's vermissing via Hyves en linkte meteen naar deze blog. En net als bij vele anderen ontroeren de woorden mij keer op keer en heb ik bewondering voor de manier waarop jullie schrijven over, en omgaan met de situatie. De warmte en de liefde spatten van het beeldscherm en ik weet zeker dat Joep dit alles voelt. Ik blijf lezen en mee hopen en wens jullie ontzettend veel sterkte! Warme groet uit Goirle!

Door Gewoon iemand die meeleeft op   zondag 1 mei 2011 20:24

Leef nog steeds mee. Lees de blogs...

Door Anne op   maandag 2 mei 2011 9:02

zit nog steeds bij de 0,4 procent

Door jan op   maandag 2 mei 2011 15:47

Heb overwogen te gaan tellen. Hoeveel keer Joep foto's kwam maken van mijn voorstellingen. Het zijn er tientallen. Zoveel staat vast. Ik heb het vaak overwogen. Maar zelfs dat boek wat ik bij de boekbinder heb laten maken, een dik boek met alle mooie foto's uit de jaren in Delft, bij theatergroep Maccus, heb ik niet geopend. Laat staan dat ik ben gaan tellen. Nee tellen doe ik maar niet. Groet van Jos.

Door Jos van Kan op   maandag 2 mei 2011 16:11

elke dag een keer 'op bezoek'; een nieuw ritueel in ons leven. Niet zelf uitgezocht, niet zelf bedacht laat staan gewild; dit bezoek, deze bestemming. Ongeloof wijkt voor een verdrietige gelatenheid en ook dat is niet gewenst maar waarschijnlijk onvermijdelijk. Soms is het ongeloof weer even met een steek in het hart terug, heel onverwacht maar met grote alertheid. Soms komt het met een zacht nee-schuddend hoofd: 'het kan toch niet echt zo zijn?' En ik kom foto's tegen van Joep, foto's waarvan ik niet meer wist dat ik ze gemaakt had; Joep aan het werk tijdens een fotoshoot, Joep op een receptie. Dat is een beetje gek, Joep zelf op de foto en dan niet geposeerd, maar wel heel fijn om mee geconfronteerd te worden, zomaar op mijn eigen computer. Hallo Joep, hallo....
Zoen voor allen

Door Bernadette Notten op   maandag 2 mei 2011 18:40

Denk aan jullie, iedere dag maar weer.....

Door Josephine op   maandag 2 mei 2011 21:26

in jullie woorden proef ik liefde en genade en dat vind ik heel bijzonder.
ik bid dat jullie vrede gegeven wordt.

Door marry op   maandag 2 mei 2011 23:27

Dat deze blog een kampvuurtje is, waar je aan kunt schuiven. Bij daglicht of ’s nachts: dat het dan brandt voor iedereen die aan wil schuiven: dat is zo bijzonder. Dat jullie in staat zijn om vorm te geven aan het verdriet, het gemis, het verlangen om Joep weer te zien. Ik ken hem niet, enkel van naam en van zijn foto's maar ik was en ben zo getroffen door zijn verdwijning. En hoe gaat het verder: met Joep en met jullie. Pasgeleden is een een oude vriendin van mij overleden, ik kon haar niet meer ontmoeten omdat ze daar te ziek voor was maar ik wist zeker dat zij wist dat ik bij haar was en zo moet het moet Joep ook zijn: dat hij jullie warmte voelt waar hij ook is. Jullie kampvuurtje is van grote betekenis.

Door Elske Riemersma op   maandag 2 mei 2011 23:51

I got green and I got blues
and everyday there's a little less difference between the two.


Door hans op   dinsdag 3 mei 2011 13:09


So when you look at me
you better look hard and look twice
Is that me baby
or just a brilliant disguise

Door mieke op   dinsdag 3 mei 2011 18:02

Bijna elke dag zie ik iemand die op Joep lijkt, vaak iemand op een fiets,. Joep met een lief rond gezicht, rode wangen, geconcentreerd, in gedachten.....

Door Natasja d'Armagnac op   dinsdag 3 mei 2011 23:30

Elke keer weer flakkert hoop op: zou hij....?? Hoop en vrees, ze horen er alletwee bij. Dank voor jullie woorden, dank voor het delen. Wees samen sterk. Ik denk aan jullie allemaal, en het vaakst aan Joep.

Door Saskia Tegenbosch op   woensdag 4 mei 2011 8:52



Als je moet huilen wanneer ik sterf
huil dan om een ander
die naast je loopt op straat
als je me bitter nodig hebt
sla je armen om iemand heen
en geef hem wat je mij schenken wilde.
Ik wil je iets nalaten
iets beter dan woorden of klanken
zoek mij in de mensen
die ik gekend en liefgehad heb.

Joep heeft vele mensen gekend en liefgehad. Laat dat een troost zijn.
Lieve familie veel sterkte gewenst.

Door Ria Knaape-Grotewal op   dinsdag 10 mei 2011 10:55

Uw naam :
Opmerking:
Toevoegen   Annuleren