Joep's Blog:

De zesde dag na het afscheid van Joep | donderdag 19 mei 2011

mei 19

Geplaatst door:
donderdag 19 mei 2011 8:36  RssIcon

Afgelopen weekeinde kondigden we een blog aan. Belofte maakt schuld. Of geldt vaker het omgekeerde?

Dat is het nadeel van Joeps ongerijmde verdwijning en dood: je gaat zekerheden betwijfelen waarvan je dacht dat ze vaststonden. Of is dat een voordeel? Afscheid van onwrikbaarheid in één alinea.

Het was vreemd, vorige week donderdag. Na 77 dagen – of langer – waren we weer voor het eerst met Joep in één ruimte. Themamuziek uit de film 'Babel', gitaarmuziek en zang van afwisselend Hans en Helge, teksten, bloemen, foto’s. Afscheid, klaarblijkelijk. Want kijk: een kist, rijen verslagenheid, zout op hout. Dit moet wel een laatste hereniging zijn. Tot je na pakweg drie kwartier denkt: maar waar ben ik beland? Afscheid van Joep? Hoezo? Wat is hier in gods- of gidsnaam aan de hand? Something deeply wrong.

Korte terugblik. Ruim 69 dagen wist hoofd dat Joep dood was. Maar hart liet de post ongeopend. Tot 4 mei, de dag met de scherpte van een briefopener. Die stille dag zei: Joep is dood, maar ik geef hem terug.

Aan wat onomkeerbaar is, kun je niet ontkomen. Dat geldt voor de dood. Dat geldt voor diep verdriet. Hartepijn maakt klein. Je wil je verstoppen: tussen tafelpoten, bladerdek, holletje in je hand. Maar verdriet kan je ook laten verlangen naar grote ruimtes. Vemen, hallen, hangars. Vergeefs: te klein voor wat je voelt. Te karig in kubiek meters voor wat je niet kunt bevatten.

Verdriet maakt ook hardleers. Nog regelmatig lopen we in de val: reconstrueren, omsingelen, kantelen, deduceren. Als-dit-dan-dat. Niet doen. Of in ieder geval: met mate. Want de dood is een zevensterrensudoko. Wie haar wil kennen, lost op in onoplosbaarheid.

Het raadsel? Dat blijft. Altijd. Maar hak een raam in je vragen. Kijk erdoorheen. Denk een deur. Loop naar buiten. Zoek geen onderdak in het mysterie. Zet geen tafel en bed in waarom. Het zou hoogmoed zijn. Niemand zal de gedachten, emoties, paden en daden van Joep op de vroege ochtend van vrijdag 25 februari kunnen beschrijven – laat staan doorgronden. Bovenal ben je waarschijnlijk een te mooi mens om in denken te eindigen.

Ga leven. Doe dat zo toegewijd, gewetensvol en bewogen mogelijk. Als je dat doet, kom je Joep in jezelf tegen.
Alive and kicking.

Lieve groet, mogelijk tot zondag in de Verkadefabriek.

Labels:
Categorieën:

9 opmerkingen tot heden...


Dank voor alle troost die jullie geven. We houden Joep en jullie dicht bij ons. Die plek is bezet en zal dat altijd blijven. Alle liefs voor jullie.

Door Saskia Tegenbosch en Jan Hoks op   donderdag 19 mei 2011 9:23

Wat mooi!, schrijf ik tussen de tranen door. Dank voor alle mooie taal die vormgaf aan het onbeschrijfelijke. Tot zondag.

Door Madeleine op   donderdag 19 mei 2011 10:45

Dank voor al jullie mooie en wijze woorden. Het troost en helpt echt, hopelijk voor jullie zelf ook.
Tot zondag.

Door Judith van der Velden op   vrijdag 20 mei 2011 9:30

Zondag ben ik er, in Barcelona, in gedachten bij. Dank voor jullie hartverscheurend mooie woorden. En alle, alle goeds.

Door Nancy Stuvel op   vrijdag 20 mei 2011 11:55

Beste Daniel als al deze prachtige woorden ook maar een beetje konden helpen om jouw verlies te kunnen verwerken. Je was hier niet op voorbereid. Het principe dat in dit leven alles alleen maar te leen is rijpt maar langzaam. Het komt natuurlijk niet voor in het hoofd van een zoon in verband met zijn zo jonge vader. Ik ken je vader niet zo goed maar wat ik door zijn laatste daad extra van hem heb geleerd - onafhankelijk van zijn geestestoestand op dat moment - is dat hij een uiterst moedig mens zal zijn geweest. Ik denk dat het besef van die moed en je eigen moed jou op een positieve manier zal kunnen helpen in je leven. Wij zullen je helpen waar we kunnen en we zien je hopelijk weer eens op het strand ;-)

Door Asmund Tielens op   vrijdag 20 mei 2011 13:58

zo treffend: 'hak een raam in je vragen'. Voor de komende tijd wens ik jullie telkens opnieuw uitzicht.

Door Marry op   vrijdag 20 mei 2011 19:28

Dank! voor dit blog voor dit afscheid voor dit alles
de mooie woorden beelden en alles!

sterkte !

Door jyoti vennix op   zondag 22 mei 2011 19:49

Dankjewel voor de ruimte

Door Marcel op   zondag 22 mei 2011 20:47

Het was mooi om dit mee te mogen maken. Mooi in de zin van hoe alles was verlopen. Mooi dat dit gedaan werd voor Joep. Ook mooi dat zo veel mensen om ome Joep geven en gaven.
Dank hiervoor en ik wens nogmaals alle dierbaren erg veel moed en sterkte toe.
Bedankt Joep, dat ik je heb mee mogen maken. Bedankt voor die mooie jaren dat ik van je fotografie heb mee mogen maken. Bedankt voor alles!

Liefs.

Door Arno op   maandag 23 mei 2011 20:13

Uw naam :
Opmerking:
Toevoegen   Annuleren